Krak! Met een enorme knal buigt de hengel in één keer door tot helemaal in het handvat. De lijn giert van de molen. Direct daarop zien we een grote, glimmende torpedo uit het water springen. Wat een Tarpon! Wat een kracht! Sprong na sprong maakt de vis, als een echte luchtacrobaat. Welkom in het Tarpon paradijs op Cuba.

Martin en Chris zijn al meerdere malen naar Cuba gegaan en hebben hier hele goede herinneringen aan overgehouden. Wel kwamen wij er al heel snel achter dat Cuba ontzettend veel te bieden heeft, behalve visspullen. Ons werd aangeraden om dit vooral zelf mee te nemen, want haken, dreggen of pluggen zijn er nagenoeg onmogelijk te verkrijgen. Na een vlucht van ongeveer 11 uur landen wij op de luchthaven van Varadero, Cuba. De warme lucht stroomt ons tegemoet, op dat moment is het 9 graden Celsius in Nederland. Eenmaal langs de douane, en op weg naar ons hotel, zien we buiten prachtige palmbomen, een hele rustige zee en verschrikkelijk veel mooie, oude auto´s. Na het inchecken wacht er een heerlijk zacht bed op je, moe maar al redelijk voldaan val je in slaap.

’s Ochtends vroeg worden we om 07:00 uur al opgepikt door een busje, we rijden naar de jachthaven Marina Darsena Varadero. Daar wacht een perfect onderhouden big-game boot op ons vieren te wachten. Een praatje met de kapitein Luís Fundura, even onze wensen kenbaar maken, en we gaan varen. Na ongeveer 15 minuten varen zitten we al op de visgronden. We besluiten om gelijk maar grof te beginnen, we doen op twee hengels een Rapala Stainles Steel magnum van 26 centimeter en op de twee andere hengels een Manns Magnum Stretch 30+. Eigenlijk voordat we er al klaar voor zijn begint de eerste hengel al te gieren. Na een paar minuten halen we een grote Barracuda binnen. Verschrikt kijken we naar de Rapala Red Head. Zien we dat goed? Het lijkt wel of er gaten inzitten? Het was toch een nieuwe plug? Enkele minuten later begint de andere reel al te gillen. Dit is een andere vis, deze stoot wat meer en duikt ook vlak bij de boot naar beneden. Gelukkig is het geen probleem voor de 50 ponds hengel, na verloop van tijd wordt het gevecht wat minder en kan de vis naar de boot gedirigeerd worden. Een prachtige Spanish Mackerel is het resultaat. Wat een begin, dit belooft wat! Luís geeft aan dat we op weg zijn naar een speciaal stukje zee, met een hele gevarieerde bodem. Hier moeten de echte grote vissen zitten. Inmiddels zijn we al zo´n 10 mijl bij de haven vandaan, we vangen de ene Baracuda, Mackerel, Wahoo en andere vis na de andere.

Vermoedelijk zijn we op de visgrond van Luís aangekomen. De Shimano Tiagra 50W reel van Chris begint te gieren en houdt maar niet op. Dit moet een echte vis zijn, deze blijft maar gaan. Ongeveer 300 meter lijn is er al van de reel afgespoeld, als deze eindelijk stopt. Het echte werken kan beginnen.  En werken moet Chris! Na ongeveer 30 minuten zweten komt er een monster boven water. Het is een Black Grouper met een bek als een vuilnisemmer. Vakkundig wordt deze door de bemanning gegaft. We besluiten om de vis te gaan wegen, deze stopt bij 44 pond. Na een paar minuten begint de reel van Martin te gillen en ook hij haalt een prachtig Spotted Grouper naar boven. Zo ging het eigenlijk de hele dag door, we vingen deze dag 17 grote Groupers. Wij hadden allebei nog nooit spierpijn gekregen van vissen. Halverwege de dag keken we elkaar al aan en dachten allebei hetzelfde: “morgen hebben we last van de armen”! En last kregen we, onze armen kregen geen rust. Verschrikkelijk moe keren we terug naar het hotel, even opfrissen en dan lekker dineren. Echter onder het eten valt Chris gewoon in slaap, zo afgemat zijn we. Dan maar lekker vroeg naar bed en dromen over Cuba Libre´s, big-game boten en Groupers…..

  De volgende dag zijn we alweer vroeg uit de veren. We worden opgehaald om naar een van de mooiste rivieren van Cuba te gaan, de Riu Canimar. Deze rivier ligt op ongeveer 20 kilometer bij Varadero, en is slechts 12 kilometer lang. De rivier mond uit in de zee, waardoor het water grotendeels brak is. Martin heeft hier al eerder gevist en weet wat er te halen valt. Aangekomen bij haven krijgen we een kleine rubberboot met een 40 PK buitenboordmotor. Ook deze motor is perfect onderhouden. Het is een klein beetje behelpen, veel ruimte is er niet in de boot. We moeten wat beslissingen maken, wat we gaan meenemen. We besluiten om allebei een stevige Shimano Diaflash spinhengel van 50 tot 100 gram te gebruiken samen met een Shimano Stella 6000, opgespoeld met Dyneema lijn van 21 kilo.  Een kist met pluggen en spinners uitzoeken en klaar zijn we. Jorge treed op als gids, hij kent het water op zijn duimpje. Een blik op het water en hij adviseert om maar te beginnen met felgekleurde pluggen van 13 centimeter, het water is namelijk redelijk helder. Heel rustig varen we de rivier af, en na een paar minuten krijgt Chris de eerste klap al op de hengel. Vervaarlijk buigt deze door en de slip begint te lopen. Na een paar minuten ligt er een mooie Atlantische Baracuda in de boot. Weer een leuk begin. Direct daarop krijgt Martin een mooie aanbeet. Deze vis wordt redelijk snel binnengehaald, maar vlak bij de boot lijkt het wel of er een stuk aluminium folie aan de haak hangt. Wat een bizarre vis en wat een verschrikkelijke tanden! Volgens Jorge is dit een Atlantic Cuttlefish, oftewel op zijn Spaans een Sabelo (sabelvis). Nog nooit hebben Chris en Martin zo´n vis gezien met zo´n gebit. De motor loop rustig door en Chris en Martin genieten van het uitzicht. Ongelooflijk, het is net of je op de Amazone rivier vaart. Je hoort allerlei vogels, je ziet Mangrove bossen langs de oever en links en rechts springen de vissen uit het water. Mooier kan het leven niet zijn, volgens Chris.

Opeens lijkt het wel of er iemand een bommetje maakt in het water. Verschrikt kijken we elkaar aan en denken allebei hetzelfde: dat was een grote……

Chris gooit snel zijn oranje Rapala Magnum in de buurt van de kolk. Jorge geeft snel nog een aanwijzing aan Chris om de Rapala sneller in te halen en plots gebeurt het: de hengel van Chris wordt bijna uit zijn handen geslagen. Chris slaat hard aan en een monster springt uit het water, en nog een keer, en nog een keer. Een Tarpon, en wat voor een! Jorge roept al snel dat dit een hele grote is, volgens zijn schatting een vis van ongeveer 80 pond, een lengte van ongeveer 1.70 meter. Dit is niet normaal meer, de vis neemt verschrikkelijk veel lijn. Martin start de motor en zet de achtervolging in. Chris kan weer lijn inhalen en het gevecht kan nu echt beginnen. Volgens Jorge kan het nog wel even duren voordat de vis moe is en geland kan worden. Na ongeveer 20 minuten zien we zien we weer een schim van de vis bij de boot. De vis gaat richting bodem om een aanloop te nemen en zal vermoedelijk daarna weer het water uitspringen. Martin pakt snel zijn camera om dit vast te leggen. Een paar seconden later springt de vis uit het water en Martin maakt de foto.  Direct daarop een harde gil en vervolgens stilte. De vis heeft de lijn van 21 kilo moeiteloos gebroken, alles is weg. Een ontgoochelde Chris kijkt Martin aan. “Zag je dat? Dat was niet normaal meer. De vis brak zo mijn lijn!” Een paar minuten lang kan Chris niets zeggen, zo erg was hij onder de indruk van de kracht van de vis. Volgens Jorge vang je maar 1 op de 10 gehaakte Tarpons, het zijn meesters in ontsnappingen. Na verloop van tijd gaan we maar weer verder met het pluggen. Deze dag vangen we een ongelooflijke verscheidenheid aan vissen: Jack Cravelle´s, Cubera Snappers, Red Snappers, Big Eye Cravelly´s, Common Snook´s en nog veel meer. Dit is de echte Buena Vista Fishing Club! Al met al kun je heel divers vissen op Cuba. We zijn meerdere keren vanaf de kant wezen vissen en hebben zelfs Jack Cravelly´s gevangen van 24 pond. Het vissen vanaf het strand kan echt een belevenis zijn. We zijn een paar keer ’s nachts wezen vissen vanaf het strand en dan hoor je de vissen dichterbij komen. Je hoort grote Tarpon springen, en je ziet in de schemering kleine aasvisjes wegvluchten. En het komt steeds dichterbij. Opeens voel je een grote vin tegen je been aankomen. De eerste keer dat het ons overkwam, kreeg je zowat een hartaanval. “Kissed by a Tarpon” noemen de Cubanen dat. Het is in ieder geval iets om nooit meer te vergeten, die kus vergeet je echt nooit meer.

Heel vroeg in de ochtend gaan we naar de Riu Hatiguanico. Deze rivier ligt op ongeveer 120 kilometer bij Varadero vandaan, richting het zuiden van Cuba. Na een tocht van anderhalf uur komen we bij een ecologisch reservaat aan. Wat een prachtige locatie is dit toch! Mooie houten hutten staan aan het begin van de rivier, en in het water liggen diverse bootjes ter wachten. Om 08:00 uur komen de gidsen aangelopen en kan het feest beginnen. Onze gids Philippe verteld dat het momenteel heel erg gunstig is om te vissen, de laatste tijd was er veel wind en kon er niet veel gevist worden. De schade gaan we nu inhalen! Na een tocht van ongeveer 30 minuten over een fantastische rivier, komen we uit in een wat breder gedeelte. Het lijkt wel of we in de Amazone rivier vissen. Het water is glashelder, we zien diverse schildpadden onder de boot door gaan, en volgens de gids zitten hier ook enkele kleine krokodillen, de Cuban Crocodile. Onderweg hebben we onze hengels opgetuigd en Phillipe raadt ons aan om het met een kleine popper te proberen. Heel rustig vaart de boot over de rivier en voor ons zien we een paar rimpels op het water. “Tarpon” fluistert Phillipe. Allebei gooien we de poppers in de buurt van de rimpels en na twee seconden krijgt Martin een prachtige aanbeet. Een Tarpon vliegt door de lucht met de popper in zijn bek en schudt uit alle macht met zijn hoofd. Helaas valt de popper uit zijn bek en beland een paar meter verderop. Maar gelijk springt een tweede Tarpon op mijn popper en gaat als een maniak tekeer. Uit mijn ooghoek zie ik Chris ook al met een kromme hengel staan en hoor ik van die kleine bommetjes op het water. Chris is ook aan het stoeien met een prachtige Tarpon. Phillipe lacht en zegt dat de Tarpons erg hongerig zijn vandaag. Na een paar minuten halen we allebei een prachtige Tarpon binnen van ongeveer 15 pond. Een mooie foto maken en we gaan weer verder. Op een plekje waar de rivier iets breder wordt, raadt Phillipe ons aan om een diepduikende plug te pakken, want hier zitten vaak behoorlijke Snooks. Chris en Martin wisselen allebei de popper om voor een Rapala magnum van 11 centimeter en gaan rustig trollen. Als op commando buigen de hengels van ons allebei tegelijkertijd door en begint de slip te gieren. Zware bonken voelen we op onze hengels. Het voelt als een soort snoekbaars, en we zien mooie kolken vlakbij de boot. We halen allebei een prachtige Common Snook binnen, ook van deze vissen weer even een foto maken en dan kunnen ze weer terug. Halverwege de dag gebeurt er nog iets wat wij allebei nog nooit hadden gezien of meegemaakt. Nadat Chris een kleine Jack Crevalle had gevangen, komt er op ongeveer 5 meter achter de boot iets enorms uit het water zetten. Alledrie kijken we elkaar verschrikt aan, maar direct daarop lachen we van oor tot oor. Het was een Manatee, een zeekoe. Dit allervriendelijkste dier is gewoon erg nieuwsgierig, maar volstrekt ongevaarlijk. Na slechts een paar seconden duikt de enorme lobbes weer onderwater en vervolgt zijn weg. Volgens Phillipe bevinden zich soms wel een tiental van die Manatees op de rivier, om te eten. Ze zijn overgezwommen vanuit Florida, en hebben het hier kennelijk uitstekend naar hun zin. De hele dag door zijn de vangsten geweldig. We vangen behoorlijke Snooks, Tarpons, Cubera Snapper en nog veel meer. Aan het eind van de dag gaan we terug met een enorm voldaan gevoel weer terug richting het hotel. Hier kan geen peppil tegenop!

De natuur is Cuba is overweldigend mooi, de mensen zijn allemaal bijzonder vriendelijk en heel erg geïnteresseerd. Ze kunnen uren over een plug of een vishengel praten! Helaas is de Engelse taal voor de meeste Cubanen gewoon te moeilijk, maar ze blijven enthousiast. Wel kunnen we stellen dat het vissen in Cuba echt in de kinderschoenen staat. Er zijn bijna geen georganiseerde vistrips naar Cuba. Als je wat wilt regelen moet je dat nu nog zelf doen. Wil je wat meer informatie over het vissen in Cuba, kom dan een keer naar de winkel van Chris. Hij zal je een schat aan informatie meegeven over de mogelijkheden daar. Neem zelf wel voldoende visspullen mee, in Cuba is bijna niets voorhanden. Mocht u uw hengels mee willen nemen meldt dit dan wel aan bij uw vliegmaatschappij, anders kan dit geweigerd worden!

Eerlijk is eerlijk, wij hebben onze volgende visreis naar Cuba al geboekt. Voor ons is Cuba

Martin van Sonsbeek en Chris Loef