Cuba, het onontdekte vissersparadijs

Vissen is mijn grootste hobby en overal waar ik naar toe ga, wil ik toch wel een keer gaan vissen, hetzij in zee of in zoet water. Van Noorwegen tot Mexico, overal heb ik wel wat vissen gevangen. 

In 1998 besloten mijn vriendin, Yvonne, en ik om een keer naar Cuba op vakantie te gaan. Ik had toen nog niet echt een representatief beeld van Cuba, ik wist wel dat er verschrikkelijk mooie, oude auto’s rondreden en dat bijna iedereen er joekels van sigaren rookte. De waarheid was toch een beetje anders.

Cuba is nog één van de laatste communistische bolwerken ter wereld en dat is goed te merken. Zodra je op het vliegveld aankomt, staan er lange rijen voor de paspoortcontrole. Het is ten strengste verboden om elektrische apparatuur mee te nemen, alsmede bederfelijke etenswaren. En streng zijn ze hier!

Afijn, als je dat gepasseerd hebt, en je gaat op weg naar je hotel, zie je toch al een klein beetje van de pracht van het land. De eerste keer dat wij naar Varadero gingen kwamen wij in contact met onze hostess, Moniek. Ik vroeg aan haar of er nog mogelijkheden waren om te gaan vissen. Verrast zei ze van wel, haar man was ook een fervent visser. De volgende dag maakte ik kennis met Jorge, de man van Moniek. Hij had een prachtig visalbum meegenomen met de mooiste vissen die hij gevangen had. En wat een joekels zaten er bij! Zo liet hij een foto van een Tarpon (Megalops atlanticus) zien van ongeveer 1.70 meter lang en ongeveer 80 pond zwaar! Verder had hij foto’s van allerlei snappers, snooks, wahoo’s, mackerels en nog veel meer! Ik wist gewoon niet wat ik zag. Een afspraak was natuurlijk heel snel gemaakt, hij vond het hartstikke leuk om enthousiaste vissers mee naar zijn stekkies te nemen.

De spullen die hij had, waren allemaal door Moniek uit Nederland meegenomen, of besteld uit Amerika. Hij viste met Shimano USA 4500 en de 6500, met daarop een 12 ponds lijn. Hij had zelf allerlei verschillende pluggen meegenomen, van 9 tot 15 cm, allemaal Rapala’s.

Nadat Yvonne en ik een paar keer in een soort snelstromend kanaaltje in het noorden van Varadero hadden ingeworpen kreeg Yvonne de eerste Tarpon beet. Mijn god, wat een joekel was dat. Springen dat dat beest deed, wel vier of vijf keer achterelkaar. Yvonne schrok zichzelf helemaal kapot en gaf snel de hengel aan mij over, dit geweld op de hengel was niet leuk meer! Toen ik de hengel had overgenomen voelde ik pas wat een kracht een Tarpon had. Deze vis was niet te stoppen! De vis zwom op een gegeven moment wel 300 meter uit de kust en ik zag het einde van mijn spoel in zicht komen toen de Tarpon gelukkig omkeerde. Snel lijn binnen halen en toen de vis op zo’n 25 meter was gekomen nam deze weer een run van bijna 200 meter! Kon ik weer opnieuw beginnen. Al met al duurde dit 1 uur en 10 minuten. Met een harde knal knapte mijn onderlijn stuk! De vis was weg. Bleek dat de harde bek van de Tarpon uit alleen maar keihard kreekbeen bestond en was de 100 pond stalen onderlijn helemaal kapot geschuurd op dit bot. Weer een illusie armer! Jorge zei dat dit regelmatig gebeurde, van de 10 gehaakte Tarpons vang je er gemiddeld 1. Die avond vingen we wel wat andere vissen maar geen Tarpon meer.

In totaal zijn wij nu 5 maal naar Varadero gegaan. Moniek en Jorge behoren tot onze echte vrienden en wij zijn altijd welkom. Ik neem altijd een hoop visspullen mee voor hem en zijn vrienden want dat is dus in Cuba niet te krijgen cq niet te betalen.

Afgelopen mei zijn wij de laatste keer gegaan. Ook nu weer diverse keren met Jorge wezen vissen in het kanaal op Tarpon. In verband met het vroege seizoen en rekening houdend met het opkomend tij hield dit in dat wij ’s nachts om 03.00 uur al in dit kanaal aan het vissen waren. Je staat dus gewoon in het donker tot aan je kruis in het water. Dit is wel een hele rare beleving. Links en rechts springen de vissen om je heen, achtervolgd door allerlei roofvissen. Af en toe voel je ook een hele grote vis langs je benen scheren. Dit noemen ze “kissed bij a Tarpon”. De eerste keer kon ik een schreeuw niet onderdrukken, ik schrok mij helemaal kapot! Nu is het wel grappig, al komt het af en toe nog onverwacht.

Ik viste die ochtend met de Rapala Countdown Magnum van 13 cm, de Gold shad. Reeds na een paar inworpen kreeg ik een harde dreun op mijn hengel. De vis nam een vrij korte run van een meter of 20 en begon hard te bonken. Dit was in ieder geval geen Tarpon. Na een paar minuten kwam de vis al aan de kant en had ik een common snook (Centropomus undeimalis) van 17 pond gevangen.

Dit beloofde al heel wat te worden.

Nadat wij nog een paar keer flink beet hadden gehad, kreeg ik weer op de Gold Shad een flinke knal. Direct hierna sprong er een grote Tarpon uit het water en ging er als een raket vandoor. Ook nu weer in 1 run een afstand van meer dan 300 meter! Weer zag ik het einde van de spoel in zicht komen. Extra druk uitoefenen op de slip was de enige remedie. Het lukte, de vis keerde weer om. Snel lijn inhalen en weer van voor af aan beginnen. Wat een ongelooflijke sterke vis is dit toch en wat een heerlijke sport. Heel licht vissen en joekels vangen.

Na ongeveer 1 uur bemerkte ik dat de vis moe begon te worden. Telkens waren de runs korter en korter. Na nog een flinke eindsprint gaf de vis zich over en kon Jorge het water in om de vis uit het water te tillen. Met heel veel moeite lukte hem dit gelukkig. Wat ik toen zag overtrof mijn stoutste verwachting. Dit was voor mijn doen een echte reus. Nadat wij getracht hadden om de vis te wegen, kwamen wij uit op meer dan 90 pond. De weegschaal van Jorge ging maar tot 90 pond! Vervolgens hebben we de vis gemeten (1.76meter) en hebben wij wat foto’s gemaakt. Ik kreeg het niet voor elkaar om de vis in zijn geheel in mijn handen te nemen, hij was gewoon te zwaar. De Tarpon ziet er uit als een soort reuzenharing. Vervolgens hebben wij de vis weer netjes teruggezet. Ik was kapot!

Een paar dagen later zijn we met zijn 5-en in een rubberboot een hele mooie rivier opgegaan. Deze rivier is de Rio Canimar en ligt even ten westen van Varadero. Het is een doodlopende rivier met een lengte van ongeveer 12 km. We besloten om lekker vroeg weg te gaan, en richting het einde van de rivier te gaan slepen met pluggen. De boot was een rubberen Zodiak van 5.10 meter en had een buitenboordmotor van 40 pk. Power zat dus voor ons. Het uitzicht op de rivier was geweldig. Het was net of je op de amazone aan het varen was. Gigantisch hoge bomen direct aan de oever, hoge rotsen links en recht om je heen gaven je het gevoel dat je in soort canyon aan het varen was.

Nadat we een tijd aan het varen waren kreeg Jorge plotseling een flinke aanbeet. Dit was geen kleintje. Na een paar minuten zagen we een zilveren schim aan de oppervlakte. Nog even en toen lag de vis in het schepnet. Dit was een prachtige Cubera Snapper (Lutjanus cyanopterus) van ongeveer 15 pond. Wat een tanden had die vis!

De rest van de vakantie hebben we verder ook lekker luierend en vissend doorgebracht. We hadden dit keer alleen een beetje pech omdat er elke dag een vrij straffe wind stond. Hierdoor was het onmogelijk om met een catamaran big-game te gaan vissen (echt waar!). Verleden jaar hebben we dit ook diverse malen gedaan en heel erg goed gevangen. Jorge en ik hadden allebei een 30 ponds hengel met reel en waren hiermee druk aan het slepen. We vingen grote barracuda’s, groupers, travally’s en nog veel meer. Er zitten ook degelijk grote marlijnen. We zagen er diverse springen. Een keer werd mijn oppervlakte plug gevolgd door een grote sailfish. Helaas wilde deze niet bijten en liet mij achter met een hartstag van tegen de 200.

Vissen in Cuba staat nog echt in de kinderschoenen. Spullen zijn er gewoonweg niet te koop of kosten een vermogen. Wil je een keer gewoon een lekkere vakantie aan het strand met alles er op en aan, dan adviseer ik je een keer om eens naar Cuba te gaan, naar de omgeving van Varadero. Boek je je reis bij de reisorganisatie Special Traffic, dan kom je automatisch in contact met Moniek en Jorge. Zij vertellen dan waar je het best kan gaan vissen en als je het leuk vindt gaan ze nog met je mee ook! Voor nog veel meer info kan je natuurlijk ook contact met mij opnemen. Mijn volgende vakantie voor Cuba is alweer geboekt

Groetjes,

Martin van Sonsbeek