Vissen op de Ebro
met de familie Huizinga
Na veel wikken en wegen besloten we toch maar om de verre reis (1850km) met de boot naar Spanje te ondernemen. De heen reis verliep voorspoedig met 1 overnachting in Monteplimar ( motel met bewaakte parkeerplaats ). Toen we de delta in kwamen, zagen we allemaal akkers met een laagje water van 20cm erop. Dit waren de rijstvelden ( de grootste rijstwinning van Europa ). Langs de rivier de Ebro zochten wij de sportvis lokatie van Nautipos. Een hut met aanlegsteiger etc. Bij aankomst stond Frank, de zoon van eigenaar Twan, zijn vismaterialen schoon te maken en te ordenen. Terwijl wij kennismaakte keek ik al pratend naar de rivier. Her en der sprongen de Harders een meter het water uit. Mijn 2 jongens stonden te trappelen van ongeduld om te mogen vissen, natuurlijk ik ook.
Na een drankje werden we wegwijs gemaakt door Twan in het vakantiedorp hij bracht ons naar het huisje met zwembad wat een attractie was voor de jongens. 'savonds hebben wij in de kantine van Nautipos veel visverhalen gehoord en visvideos gekeken onder het genot van een hapje en een drankje. de volgende dag gingen we het eerst proberen op de karper. We hingen met z'n vieren naar een aftakking van de rivier de Ebro. De mooie natuur viel mij gelijk op. Hoge bamboebomen, veel riet langs de oevers, waterlelies en een groot aantal zeldfzame vogels zoals de koe en zilverreiger, spechten , zeearend en zelfs een kolonie flamingo's. We visten langs het riet met mais, het meest gangbare aas voor hier. Echter kregen we geen beet. We zagen ze wel zwemmen. Heel frustrerend. De karper had het te druk met paaien. Het was echter mei, ook het hoge zoutgehalte zou nadelig zijn. We zaten ongeveer 2 km van de monding af.
Later in onze vakantie hebben we hier nog genoeg karpers kunnen vangen. Ze zijn gemiddels zo'n 40 tot 65 cm lang. Er zijn echter ook uitschieters natuurlijk. De giebel is hier ook rijkelijk aanwezig gemiddeld 35 cm lang een leuke sportvis voor de vlokhengel, die ik helaas niet bij me had. De harders zijn hier te vangen met maden en kippenlevers. 20 km de rivier op zit nl een kippenslachterij, deze loost afvalproducten in de rivier waar het een toplokatie is voor harders, karpers en ook meervallen. Men moet hier wel de stankoverlast trotseren. De meerval is hier rijkelijk aanwezig. 1 week voor onze aankomst is er nog een meerval gevangen van 184 cm. Mijn voorkeur ging echter meer uit naar karpers en nu komt het, een vissoort die ik voorheen niet kende, de bleufish ( blauwe baars ) Een zeeroofvis geheel zilver van kleur. Deze jager heeft de kracht van een karper en de snelheid van een snoek. Zijn vluchtpogingen gaan gepaard met grote sprongen uit het water, zeer spectaculair. het is big-game vissen in het klein. Hij is te vangen op twee manieren nl: A, met een grote drijver, met als aas een barracuda ( te koop ingevroren bj Nautipos ) deze is ongeveer 40 cm lang.
Men maakt hieraan een takel van twee dreggen en 1 haak met zeer zwaar staaldraad als onderlijn, 90 cm lang en 30 lbs zwaar. de dobber stelt men op een 2 tot 3 meter af. ( het is hier in de rivier op z'n diepst 6 meter ) Vervolgens laat men de drijver 40 tot 50 meter op de stroom afdrijven. In de monding van de rivier is het op deze manier goed vissen. B. trollen achter de boot op zee, 40 tot 50 meter achter de boot laat je een barracuda met dezelfde takelmontage als voorheen beschreven aan de opppervlakte heen en weer tollen. Op het moment dat je een aanbeet krijgt, springt de bleu-fish gelijk het water uit en neemt dan 20 tot 30 metr lijn van de spoel af alvorens de dril kan beginnen. De afmetingen varieren tussen de 80 en de 140 cm Een dril duurt ongeveer 20 tot 30 minuten bij een lijndikte van 35/100 met een gaf lande ik de vis in de boot, dat is een stuk veiliger voor je vingers ivm de sterke kaakdruk en de vlijmschrpe tanden van de bleu-fish. Na het onthaken van de vis kon deze weer vrolijk verder zwemmen. De dreggen zaten over het algemeen altijd voor in de bek dus operaties kwamen practies niet voor wat het dier natuurlijk ten goede komt en ook het gaatje van de gaf had de vis weinig last.
De bleu-fish is ook een lekkernij vanaf de grill of barbeque, de vis heeft dezelfde kleur vlees als tonijn. Ook meerval smaakt goed, het is hier een delicatesse. Het trollen op de bleu-fish gebeurde zo'n 2 tot 3 km uit de monding vandaan maar toch wel spannend als je met vrouw en kinderen een aardig eindje uit de kust vandaan bent maar bij motorpech of onraad kon ik met mijn mobiele naar Frank en Twan bellen en die waren dan binnen een paar tellen hier. Er is hier ook genoeg ander vertier dan alleen maar vissen, naar de stuwmeren of bergen gaan, een dagje markten of de vissersdorpjes bezoeken er is voor ieder wat wils. Maar goed wij vissers willen toch eigenlijk maar èèn ding en daarvoor moet je toch echt bij Frank en pa wezen, want die twee doen er alles aan om de vissers het 100% naar de zin te maken.