Naast snoekbaars is snoek een vis die ik graag mag bevissen. Een prachtige getekende rover, welke je op verschillende manieren aan de schubben kan komen. Het Jerkbait vissen kreeg m’n belangstelling en dit wilde ik gaan beoefenen in Zweden. Via internet en hengelsportbladen viel de keus uiteindelijk op Zweden.  Het walhalla voor de snoekvisserij volgens de berichten. Vastervik zou het worden, een bij snoekvissers bekend plaatsje aan de Oostzee van Zweden. Daar bevindt zich een viskamp waar we een boot konden huren. Heel vroeg in de ochtend vertrokken we met 3 man met een volgeladen auto  met hengels en (te) veel kunstaas. Via Duitsland naar Denemarken, bij Middelfart via Funen naar Nyborg . Via de brug van Nyborg naar Seeland en dan door naar Zweden.

Toen we de brug bij Nyborg overgingen en ik naar beneden naar het glinsterende   water van de Storebelt keek kwamen de herinneringen van de visvakantie met de Baitrebels, enkele jaren terug, naar boven. Over de zelfde brug die we nu over gingen hebben we moeten schuilen door noodweer. Ook een dag met bijna meter hoge golven spookte door mijn gedachten. Verder schitterende zeeforellen en gul gevangen daar en een hele leuke week gehad met de mannen.

We kwamen in Zweden, zo’n 13 x Nederland met nog geen 9 miljoen inwoners waarvan alleen in Stockholm bijna 1,8 miljoen. Het land van meer dan 90.000 meren en meertjes. Schitterende natuur, prachtige naar snoek ruikende maagdelijke meertjes waarvan de een nog mooier dan de ander, omgeven door rietkragen en prachtige natuur. Je reed door de bossen, soms een uur waarbij je maar een enkele auto tegenkomt. Wat een rust. Kom je voor een splitsing en staat er eens een auto voor je heb je in het begin de neiging om je claxon te gebruiken.

Wat wij hier in Nederland gewend zijn om voor een kruising te stoppen en we kijken vluchtig naar rechts, naar links en dan misschien nog een snelle blik wederom naar rechts en gas geven is hier uit den boze. Bij ons rij je weer na 5 tot 10 seconden maar in  Zweden nemen ze echt de tijd. Sta niet raar te kijken dat bovenstaande handelingen daar wel 30 tot 40 seconden duurt, ook al bevindt er zich op dat moment geen ander verkeer op de weg. Dat is echt wennen.

Vroeg in de avond kwamen we aan. De boot geregeld en zowaar er bevond zich ook een hengelsportzaakje met o.a Busters en Zalts in de schappen. Had in Nederland veel  moeite moeten doen om mijnn de Busters te verkrijgen. Deze Jerkbaits zou en moest je hebben want die stonden erom bekend dat ze het hier geweldig doen. Die moeite had ik me dus kunnen besparen want hier kon ik ze voor dezelfde prijs in alle kleuren verkrijgen.

Het vissen.

 (klik)

De boot, een 4,5 mtr Uttern was uitgerust met een 15 pk motor. Het haventje van het viskamp uit en het grote water op. Wat opviel was dat het water erg helder was maar dat we ook veel, heel veel stenen in het water zagen. We hadden al vernomen dat het waterpeil een stuk lager stond dan voorgaande jaren. De vangsten waren tot nu toe ook niet denderend. Was nagenoeg geen wind wat een vereiste voor goede vangsten hier waren. Dit in combinatie met het erg lage waterpeil zouden de oorzaak zijn dat de vangsten tot nu toe niet denderend waren. Ondanks deze ” bemoedigende“ woorden van de medewerker van het viskamp gingen we vol goede moed op weg.

Die week dat wij er waren werd ook niet denderend gevangen.  We hadden wat info ingewonnen welke stekken we moesten bevissen. Vanuit Vastervik  zou je naar het zuiden kunnen voor de aantallen, naar het noorden voor wat minder maar over het algemeen wat grotere vissen en dan had je nog de oude baai waar elk jaar de echte bakken vandaan kwamen. We hebben op verschillende dagen alle 3 de mogelijkheden benut maar de vangsten bleven ver beneden onze verwachtingen.

De snoeken komen elk jaar de ondiepe baaien in om te paaien, dit zou gemiddeld half april plaatsvinden. Na het paaien blijven ze nog wat op het ondiepe hangen om eind mei begin juni weer naar het diepere water te gaan.

Nu kan dit per jaar behoorlijk in tijd verschillen daar de temperaturen ook enorm kunnen verschillen. En waar moet je ze zoeken in deze enorme grote wateroppervlakten. Om van de ene baai naar de andere te gaan moet je wel een uurtje tuffen. De cracks hebben  niet voor niets een boot met zo’n 50 a 60 pk op zijn minst, waarmee men dus ook de wat verder gelegen baaien aandoen. Het (brakke) water is erg helder zodat je je kunstaas goed kon volgen. Je vist in een schitterende omgeving in een overweldigende natuur waar de vis- en of zeearend  geen zeldzaamheid is. We hebben met z’n drieën in 6 visdagen 68 snoeken gevangen.

Hiervan ongeveer de helft  ‘s avonds op kleine meertjes. Die enkele uurtjes in de avond waren dus meer productief dan de hele dag op de Scherentuin. In Vastervik komt men van heinde en ver. Duitsers, Italianen, Belgen,en Fransen hebben we daar ontmoet. Bijna iedereen was na die week zijn borg kwijt daar elke schroef van de buitenboordmotor beschadigd was. Soms hele stukken van de schroef weg. Je moet sowieso al erg op je hoede zijn als je daar vaart, maar dit jaar was het wel heel erg daar het waterpeil in jaren niet zo laag was geweest. Wat een onbeperkte mogelijkheden heb je op al die meertjes. Ga zeker nog eens terug naar Zweden om juist op die onaangeroerde maagdelijke meertjes de mogelijkheden te ontdekken.

Pieter