Nadat Marco Groenewoud de laatste plooien voor dit weekend had glad gestreken met de medewerkers van jachthaven Almere konden we de Baitrebels mobiliseren. Uit eindelijk waren we met tien leden, Marco was niet van de partij want zijn vriendin Yorike had een reisje naar Engeland geboekt, onbegrijpelijk dit weekend stond al maanden op de agenda. Om acht uur zaterdagmorgen konden we terecht, Pieter v/d Molen had de magneet sleutel van het hek, hij is lid van de jachthaven. De boten gingen snel te water, de trailerhelling was erg breed en ruimte zat.
Huizen was de beoogde locatie, de tam tam had vernomen dat de vis tussen de zes en tien meter zat en de wind was pittig uit het Z.W. en ging in de loop van de dag naar vijf bf. Bert Reinten was met zijn neefje Han, een pittig kereltje van elf en gek van vissen, Bert vertelde hem hoe hij moest verticalen en Bert had de rest van de dag geen kind aan hem, leuk om te zien hoe hij bezig was. Inmiddels hadden Rob en Ron zich ook bij ons gevoegd, Rob had zijn boot in Spakenburg getrailerd , daar heeft hij een sleutel van de helling. Peter Huizinga was samen met zijn zoon Nick, deden heel wat hot spots aan en vingen af en toe vis, maar niet groot. Pieter was te gast bij Daan Cijs die Niels bij hem had, een vriend van Daan zīn zoon, met zīn drieën visten ze veel water af maar het was een moeilijke affaire.
Tegen de middag begon de wind aan te trekken de golven gingen heftig te keer tegen mīn spatschermen, als ik ergens geen spijt van heb is het van die schermen er komt geen golf naar binnen. Ik had al een paar uur gejojood zonder een snoekbaars gedag te hebben gezegd, ging al wat dieper vissen en er lag genoeg vis maar mijn shadjes moesten ze niet. Wel aanbeten maar meteen weer los alsof er stroom op stond, zo ging het de hele dag door. Je begrijpt het wel Ed had nop. Om half vijf naar de kant, boot op de wal stroom aansluiten voor de accuīs want morgen waren er weer nieuwe kansen en het zeil erover want ze verwachten regen. Rond vijf uur zaten we allen op het terras van de kantine 10 beaufort, waar Karin de vrouw van Peter inmiddels ook was aan geschoven, om samen met ons een paar gezellige uurtjes door te brengen onder het genot van hapje en een drankje.
Uit de gesprekken bleek al gauw dat het deze dag qua vangsten niet meeviel, we hielden het droog en dat viel mee. De barbecue ging aan, we konden bunkeren. Er stond een tafel vol met heerlijke saladeīs en grote stukken vlees, kip worst en hamburgers het was allemaal even lekker, toen we uitgegeten waren was er nog genoeg over maar we konden het niet op. De herbergier en zijn vrouw John en Jopie hadden het prima verzorgt, onze complimenten. Om negen uur ging iedereen naar huis om de volgende morgen om acht uur weer present te zijn, waar Pieter weer aanwezig was om het hek te openen.
De verwachte regen was
uit gebleven en de wind was een stuk minder dus prima visweer,we gingen er volop
tegen aan,maar het was bijna niet beter dan gisteren,ik was weer alleen, Loek
zou met me meegaan maar die zat thuis met een enorme verbouwing die kon
onmogelijk mee. Maar alleen vissen is ook wel lekker je kan doen en laten wat je
zelf wil, om half elf had ik nog geen aanbeet gehad wel begon het te regenen dus
de tassen in een plastiek zak en het regenpak aan en gaan met die banaan, maar
wat ik er ook aan deed niks lukte, alle kleuren van de regenboog aan mijn speld
gehangen, diep en op ondiep gevist niks hielp, om half twee werd het droog de
wind ging naar het noordwesten en het klaarde helemaal op ik werd weer wat
actiever en zocht wat dieper water op, Bert was van het water af, zijn neefje
zag het niet meer zitten had slecht geslapen bij Bert dus had het ook koud. Wel
wisten ze een vijftal snoekbaarzen te vangen en een dikke snoek van ver over de
meter. Helaas geen foto want de snoek nam een laatste duik onder de boot toen
Bert hem wilde pakken en wist daar toch de lijn van het dregje door te bijten.
Ik was helemaal afgedwaald en niemand om me heen wat ik meestal wel lekker vind, maar nu niet en ook nog alleen in de boot wat gebeurd er ik krijg een dreun op mīn hengel ik schrok me rot dat verwacht je niet na uren zonder aanbeet maar ik zette de haak mīn hengel boog als een hoepel zo werd er aan getrokken nou en die hengel van mij is net een trommel stok zo stijf ik wist niet dat hij zo rond kon staan ik deed wel mijn slip iets losser zodat mijn lijn niet zou breken Ook aan de manier van stoten en schudden wist haast wel zeker dat het een snoekbaars was maar hij bleef aan de grond als ik hem een meter omhoog had ging hij weer naar beneden ik was bang door het schudden van zijn kop dat ie los zou schieten zo ben ik wel een kwartier met hem bezig geweest, eindelijk lag hij langs zij, een beul van een snoekbaars maar ik kon hem niet pakken en mijn schepnet zat onder in mijn kast!.
Gelukkig was hij
behoorlijk moe gestreden dus een hand mijn hengel slip los en mijn andere hand
opzoek naar mijn schepnet, waar natuurlijk alles bovenop lag na wat geworstel
heb ik het schepnet te pakken en kon ik hem scheppen, de haak van de shad zat
goed vast dus verspelen kon ik hem nooit. De meetplank kwam er aan te pas en met
de staart samen gebogen was hij
Ik was net bekomen van alle opwinding toen Peter en Pieter aankwamen en vertelden dat ze naar huis toe gingen, waarom kom je niet tien minuten eerder, waarom, toen vertelde ik het verhaal.
Na het traileren hebben we nog een pilsje gepakt en zijn we tevreden naar huis gegaan, het was het zoveelste weekend om niet te vergeten.
Ed Kowski