Op naar de Brydon 15 km uit de kant op een vlakke zee met 40 km per uur een makkie.

Tja als de wind eruit is, is het weer tijd voor wat wrakavonturen voor de mannen van de Baitrebels en het was mooi afgelopen week (voor 13 juni) met veel zon en weinig wind wat ons deed vermoeden dat de makreel al aardig op de kust zou moeten zijn. Op 13 juni werd een trip gepland en deze ging gelukkig door want de wind zou nog bijna roet in het eten gooien door te draaien van ZO naar NW en die NW kennen we inmiddels wel. Om 04:30 werd Marco al zijn vlooienbaal uitgebeld en rond 05:30 stond Peter H al voor mijn deur en na een bakkie vertrokken we naar de pomp aan de A1 om daar Marco, John, Willem en maat op te pikken.

Ik vis met Marco dus even snel de spullen overgeladen en rappie rappie naar IJmuiden. Aangekomen zagen we dat de wind geheel verdwenen was dus besloten we om naar de "verre" wrakken op te stomen. Voor ons is de limiet 15 km dus zochten we de Hondsbosch op maar helaas, daar zat niets op. Een fractie verder ligt de Brydon en daar vingen we af en toe een gulletje mar het was niet wild want tegen 11:00 hadden we nog een lege koelbox. Nu hadden we wel wat gevangen maar te klein dus hup hup, groter groeien. Af en toe een makreel of een horsmakreel kwam er binnenboord maar dat is niet wat we zoeken. Willem, had er tabak van en was iets angstig voor de weersomslag die voorspeld was dus pruttelde hij terug naar de Eveline om daar zijn geluk te beproeven.

Bert had wel door dat het op de Brydon niets zou worden om over naar huis te schrijven dus belde hij Willem maar eens. Heb je al wat?? Het antwoord was ja, komen net aan en pakken meteen 2 mooie gullen. Drie keer raden... duuhhh tuurlijk vlogen wij er op af. 10 km terug en vangen. Hier vingen we zo goed dat we besloten te ankeren ondanks de gierende stroom en dat ging toch goed. We pakte de ene na de andere mooie gul en hadden lol voor drie tot we wilde verkassen. Het anker zat vast in het wrak en met geen mogelijkheid los te krijgen. Het touw werd gekapt voor er ongelukken gebeurde want dat is een anker niet waard. Na deze nieuwe ervaring ook weer te hebben overleefd werd besloten om onder de pier nog wat te makrelen want ik heb een groep vrienden zelf gerookte makreel beloofd en belofte maakt schuld. Aangekomen bij de Zuidpier was het al snel raak en kwam er voldoende makreel binnen om iedereen happy te maken. Nu wilde ik wel weer eens zeebaars vangen want de laatste was ergens vorig jaar zomer dus kozen we voor het slepen met een plug vlak onder de blokken.

Als plug werden onder andere zinkende Rapala magnum rvs groen en een CG ingezet en een ondefinieerbaar dingetje te zien op de foto van de Fint. Eigenlijk ging Marco onder de kant vissen omdat ik graag zeebaars wilde vangen en het kon nu want er stond alleen een hengelaar op de kop en 1 halverwege de pier dus konden wij mooi langs de blokken varen zonder andere te hinderen ( tuurlijk stond die op de kop weer te zwaaien omdat we te dichtbij kwamen maar was erg overdreven). Een secuur werkje want de schipper mag geen seconde verslappen daar je door de stroming zo op de blokken ligt in plaats van ervoor. Dat deze keuze de juiste was bleek achteraf want Marco en ik vingen 6 zeebaarzen ( Marco 4 Bert 2 ) en zelfs een aantal finten en dat is een nieuwe vissoort voor ondergetekende. Na een aanbeet van de vis werd meteen het roer omgegooid om bij de blokken weg te varen zodat de vis er niet in kan vluchten. Ik pakte een mooie die de CG plug geheel in zijn bek had en een snoeiharde aanbeet doorseinde naar mijn arm en daar ging de slip. Gierend kwam alles tot stilstand en we waren op een veilige afstand van de pier en na een mooi knokpartijtje lag er een dikke 60er zeebaars in de boot. Wij hebben een verbrande bol en de vriezer vol. (en dat rijmt) alle kleine vis hebben we teruggezet want zo zitten we niet in mekaar en genoeg is genoeg, ja ook die 2 kleine zeebaarsjes zwemmen weer al hadden ze de maat.

Groeten van ................................................. Bert en  ............................................. Marco

De volgende was nog een 10 cm groter. Wat een mooie vissen zijn die zeebaarzen, moesten alleen niet zo prikken.

Een fint, hier vingen we er drie van vandaag                                      Even een communicatietest met de 27 MC bak