Eindelijk, eindelijk kon ik weer het water op. Ik heb met mijn stomme kop mijn motor in de prak gereden en nee ik reed niet hard en nee ik haalde geen kunsten uit. Ik ben op een wegafzetting gereden omdat er een grote auto voor me reed en ik dus niet vooruit kon kijken. Die auto wijkt plotseling naar rechts uit en ik ben te laat. Eigen schuld maar ik leef nog. Helaas had niet alleen de motor schade maar ik zat ook goed in elkaar met een gemene breuk in mijn dijbeen, gebroken pinkknokkel, wat gekneusde ribben en een jaap in mijn biceps waar ook een stuk vlees weggerukt was. Je begrijpt het al, van vissen kwam niet veel. Sterker nog, ik miste ons 10 jarig bestaan feestje en bracht die dag door in het ziekenhuis. Na opereren en 6 weken plat moet je weer gaan lopen met een pen in je been en bewegen dus revalideren in samenwerking met fysio therapie. Nu ruim drie maanden later vond ik het welletjes en ondanks dat ik nog met een kruk loop moest en zou ik het water op. Mooi bijna windstil droog weer dus het moest groot water worden en wat ligt er toevallig om de hoek ? juist het Gooimeer.

Nieuwe motorfiets ( tuurlijk heb ik alweer een nieuwe ) aan de kant, boot uit de stalling en achter de auto en weg was ik. Op de helling aangekomen de boot te water en zeer voorzichtig schuifelend op de steiger omdat die bevroren was en spekglad zittend van de steiger in de boot gegleden. Rond 09:00 dreef ik sinds lange tijd weer en ging ik weer vissen.  Nog een tip, een medevisser kwam aanrijden terwijl zijn lichtbalk over de grond sleepte omdat de moeren eraf getrild waren en dat was al vaker gebeurd vertelde hij me. Knip wat rubber ringen uit een oude fietsband en leg die onder de balk voor je deze vast schroeft. Man man wat een genot is het om op het water te zijn terwijl de zon langzaam klimt. Dat noem ik pas therapie. Op de eerste stek het aas laten zakken op 12 meter maar hier kreeg ik geen aanbeten. Wel kreeg ik bezoek van mede vissers die ook nog niets gevangen hadden en refereerde aan de week ervoor toen ze wel goed gevangen hadden.

Nou lekker dan, dat geeft de burger moed en het is vandaag ook nog eens de 13de (gelukkig geen vrijdag). Op de tweede stek viel het mij op dat er veel prooivis tussen de 5 en de 8 meter zat dus besloot ik daar ook te gaan vissen en zowaar kwam de eerste tik op 9 meter diepte. Hier ving ik 3 visjes van net rond de maat en ik was nu pas echt aan het revalideren. Toch ook wat andere plekken opgezocht, wat verschillende plastic aasjes uitgeprobeerd  en daar wist ik op 8 meter een mooie snoekbaars te vangen met een culprit maar voor de rest was het niets dus verkassen maar weer. Net voorbij Huizen is ook een mooie plek met een diepte vanaf 7 meter maar hier zag ik niet veel prooivis en na een klein uurtje proberen zonder aanbeet de plek weer verlaten en terug naar de stek waar ik die 3 visjes gevangen had. Nu ving ik er nog 4 visjes bij waarvan 1 aardige. Koffie tussendoor, zwaar peukie tussen de lippen, af en toe een vis aan de hengel, het was een mooie dag. Mooie rammen op de hengel die kenmerkend zijn voor aanbeten op de dropshot waar ik drie vissen op ving en nog wat missers. Ik zal nog vaker moeten gaan want bij revalideren moet je regelmatig je oefeningen uitvoeren dus als het weer meezit, revalideer en therapie ik binnenkort weer. Ik zal wel moeten want ik was mijn camera vergeten en heb nu archieffoto's moeten gebruiken dus het blijkt wel dat ik nog therapie nodig heb. Deze dag deed me goed met 7 vissen.

grt Bert

Na mijn visdag op Donderdag zijn er Rebels wezen vissen op zondag, hier hun verslag.

GOOIMEER    (16-12-‘07)

Afgelopen zondag naar het Gooimeer, de berichten waren niet hoopvol, maar het is op de meeste wateren afzien. Onze Bert was donderdag nog geweest en had er zeven naar boven getoverd nou dan moeten wij makkelijk het dubbele scoren (Bert geintje) het had behoorlijk gevroren eerst krabben, daarna richting Haddock daar aangekomen was het slot van het buiten hek bevroren, na een kwartiertje klooien kreeg ik een helder idee m’n fles thee moest er aangeloven en open was het hek. De boot aangekoppeld en rijden maar, dat dacht je, het slot van mijn wielklem ook vast dus weer de thermosfles en het lukte wederom, het slot ging open. Op naar de helling  aangekomen, kwam Loek ook aanrijden goed gepland, Rob ook een rebel was er en nog een stuk of zeven boten met doorbijters, de wind was oost 3 tot 4, het was te doen.

De vis lag tussen de acht en negen meter maar niet te vangen. Dus dieper, daar vingen we vis het was een baars op de dropshot, we zochten nog iets dieper en vingen de eerste snoekbaarsjes ver onder de maat, we waren blijkbaar de enigste boot met kromme hengels,het werd steeds drukker om ons heen, we viste alle afgelebberde plekken af en vingen hier en daar een glas oogje. Het werd tijd voor de snert, een uitloper onder water vijftien meter, daar parkeerde we de ankers penhengels te voorschijn even peilen de diepte  was twaalf meter een bewusteloze spiering eraan en gaan met die banaan. Loek haalde zijn befaamde twee liter thermoskan met snert te voorschijn en smullen maar, helaas bleven de pennen roerloos staan, dan maar de sleephengel erbij gepakt, maar ook dit was schone schijn wel vast zitten aan de bodem en kwamen er af en toe mosseltjes naar boven op zich een goed teken maar we hadden toch liever dat er snoekbaars naar boven kwam.

Na een dik uur met een lijf vol met snert gingen we verkassen, maar eerst moesten die trek je dood dingen van de bodem na vijftien meter scheuren en trekken kwamen de ankers in zicht, om ons heen werd het steeds rustiger, hoewel het pas twee uur was zocht menige boot de helling op. Rob had zijn maat naar de kant gebracht, die had het end in de bek, we haalden de hengels met gummi weer te voorschijn en probeerden ons geluk tussen de bekende boeien, hier en daar kwam er een snoekbaars naar boven maar het hield niet over. Om half vijf gaven we de pijp aan maarten en hadden tien vissen gevangen met twee baarzen er was geen een snoekbaars aan de maat.

ED KOWSKI.