Wij hebben de laatste tijd erg veel gevist op ons lokale water "het Gooimeer" maar daar kun je niet altijd terecht. Soms waait het te hard en dan is het verticalen onmogelijk. Toch had ik dit weekend vrij en wilde ik graag wat lijnen nat maken maar zoals zo vaak, het zou gaan waaien. Dan is goede raad in de buurt want op een uurtje rijden zijn we op de Waal en daar kun je prima terecht al waait het 8 BF. Zaterdag met Pieter op pad om op de roofblei te vissen en dat zouden we slepend en werpend doen. Ook gingen de verticaal stokken mee, een jerkbait hengel en natuurlijk het bijbehorende kunstaas want je weet nooit wat je tegen komt.

Bij aankomst op de helling in Hellouw waren wij de enige en dat was eigenlijk wel logisch gezien het weer en zijn voorspelling. Het zou hard waaien en regenen vandaag en dat hebben we geweten. Een dikke BF6 liet ons geen keus dan alleen de linkeroever te bevissen want op de rechteroever kolkte en beukte het water alle kanten op. Eerst stroom opwaarts slepen en wat verschillende aasjes uitproberen om later met de stroom mee terug te driften en de kribben uit te kammen met werpend vissen. Na een paar uur te hebben gesleept zonder iets te hebben gevangen konden we de balans opmaken. Nat tot in het kruis, de koffiepot nog vol, alleen wat aanbeten gehad dus tijd voor pauze.

We zijn een zijkanaal,plas,stroompje opgevaren en kwamen op een superplek. Tenminste zo zag het eruit. Als ik een snoek of meerval was, zou ik hier gaan wonen want in het begin stond er een 4.5 meter water en verderop een ondiepe plaat terwijl er een mooi stroompje langs de kant liep. Echt een droomstek. Eerst even de inwendige mens verzorgen en daarna met jerks aan de gang. Helemaal tot aan het bruggetje gevaren en al werpend naar de kant het idyllische plekje uitgekamd. Inmiddels waaide het zo hard dat ik haast niet meer kon blijven staan in de boot dus we moesten maar weer de Waal op want de droomstek bleek een nachtmerrie. Op een gegeven moment besloot ik er een bomber aan te knopen en natuurlijk eerst even kijken naast de boot of de actie goed is.

Na de derde bijstelling laat ik het plugje te water vlak naast de boot en er volgt een explosie op het moment dat het aasje het water raakt. Meteen giert er een paar meter lijn van de spoel en Pieter moet twee keer kijken want gelooft het niet. De vis pakte het aas op een 2 meter van de BB motor. Een mooie roofblei laat zich gewillig meeslepen naar rustig water en na de dril volgen de foto's. 63 cm roofblei en de enige van de dag want we vangen er niets meer bij. In ieder geval zijn we lekker uitgewaaid op de Waal. Morgen ga ik weer. O,ja een tip. Heb je een vis aan de haak, vaar gewoon langzaam door naar een kalm plekje, je zal zien dat de vis meekomt gelijk een hond aan de lijn.

Zondag de tweede dag begint een stuk vriendelijker met een lekker zonnetje en weinig wind. Dit kon wel eens een goede dag worden want het water is aan het wassen ( stijgen ) zodat er flinke stroom loopt en dat staat garant voor erg turbulent water rond de kribben en het schijnt dat roofblei dat lekker vindt. Net als gisteren besluiten we naar boven te slepen en nu nemen we alleen de buitenbochten want daar stroom het harder. Na een klein uurtje kijken we bezorgd achterom want er komt een inktzwarte lucht op ons af zodat we besluiten in hetzelfde stroompje als gisteren beschutting te zoeken. Net op tijd zitten we onder de bomen onder de paraplu voor de hel losbreekt.

Bakken water, donder en bliksem zijn ons deel maar we houden het uit met koffie en broodjes. Na een half uurtje is het over en zetten we onze tocht voort. Kilometers slepen we de pluggen achter de boot en we proberen het diep, ondiep, groot en klein aas maar niets helpt. Het is inmiddels ook harder gaan waaien dus we besluiten het gas erop te zetten en varen naar de St Andries sluis om daar wat de verticalen. Ook het verticalen loopt uit op niets. Wel trekt de wind steeds meer aan. Nu werpend terug drijven naar Hellouw. We werpen vlak voor en vlak achter de krib tot we voorbij zijn en stilvallen waarna we de stroomnaad onder handen nemen. Het gaat allemaal redelijk al moet ik de bb motor laten draaien om niet op de krib te worden geblazen.

Het duurt even maar dan is er de verlossende dreun op de hengel na een worp in de stroomnaad. Het is weer een mooie vis en ze blijft diep maar komt toch gewillig mee naar rustiger water. Een paar mooie runs zijn mijn deel en Marco maakt foto's van de vis in het water. De vis blijkt 68 cm te zijn en voor mij de grootste tot nu toe. Ik ben blij. Niet veel later vangen we nummer twee maar deze is beduidend kleiner maar wel veel mooier want ze heeft mooie oranje vinnen. Snel onthaken en weer terug. Inmiddels waait het weer dik BF6 pal in het verlengde van de rivier en we worden gedwongen weer te slepen maar ook nu levert het niets op zodat we om 16:00 de handdoek in de ring gooien en huiswaarts keren. Nog even een kwartiertje planken naar de helling waarbij we af en toe geheel het water uitkomen. Wat is de Waal wild als het waait.

Next time better

Grt Bert, Pieter en Marco