Richard, gast van een Baitrebel

Ik ben een relatief nieuwe bewoner van Almere maar vis al jaren intensief op roofvis. Het is dus niet zo gek dat ik af en toe een kijkje neem op de Baitrebelsite. Ik las daar het verhaal van Bert omtrent een oproep om het jerken onder de knie te krijgen. Aangezien ik nog niet zo lang maar wel fanatiek aan het jerken ben geslagen is een afspraak snel gemaakt. Daags voor de visdag passen we het plan aan, het wordt qua wind krap aan geschikt om te verticalen. Gooimeer here we come. Ik sta om 07.00 bij Bert voor de deur niet veel later is de boot getrailerd en varen we naar een van Bert’s hotspots. We sprokkelen een paar aanbeten bij elkaar maar ze blijven niet plakken.

De wind wordt al heel snel een spelbreker waardoor geconcentreerd bodemcontact moeilijker en moeilijker wordt. We verkassen daarom na een uurtje naar een luwte plek. Hier vangen we onze eerste visjes en missen we er nog een paar. De teller staat op 3 stuks de man, niks schokkends qua grootte of hoeveelheden maar we vermaken ons prima. Na weer een uur draait de wind en neemt ze nog verder in kracht toe, ook de luwte plek is nu niet meer te houden. Inmiddels is de voorspelde lage 4 Bf aangetrokken naar een 6 Bf. Bert probeert nog wat luwte op te zoeken maar nergens is er fatsoenlijk te vissen. Je kunt op dat moment twee dingen doen, of vroeg van het water afgaan of improviseren en het over een hele andere boeg gooien. Het werd het laatste uiteraard en de screaming devils en bill lewis rattl-traps zijn al snel de bodem onveilig aan het maken. We zetten langzaam trollend koers naar de jachthaven van Huizen. Ondertussen komen we her en der mooie scholen met vis inclusief bananen tegen, iets om in het achterhoofd te houden merkt Bert op.

Eenmaal aangekomen in de jachthaven trollen we een stukje het kanaal naar de haven toe waarna de jerks eraan gaan. Bert pakt de hotshot jr. baars terwijl ik zijn grote broer in een red-head variant vis. Bert is een erg goede gastheer en laat mij op de punt vissen zodat ik als eerste nieuw water kan afgooien en stelt voor het gedeelte met de natuurlijke oever te nemen. Het duurt niet lang of een leuke snoek van om en nabij de 70 knalt op mijn jerk. Na deze jachthaven proberen we nog even de jachthaven van Almere-haven te bejerken. Het is hier erg stil qua actie, ook niet wanneer Bert mijn NK-baits druppel (in roze nichten-kleur) eraan knoopt. Waarschijnlijk zijn die snoeken allemaal hetero, want het lokt geen snoek “uit de kast”. 

Ondertussen is de dag alweer bijna voorbij maar we hebben nog een 40 minuten licht. We zoeken dus de bananen-plek waar we eerder overheen getrold zijn. Bert laat zien dat de dropshot storm-shad echt wel wat meerwaarde heeft door kort achter elkaar 2 vissen te vangen. Ik mis nog een aanbeet en dan is het tijd om te gaan. Bert draait alvast de boel binnen en geeft aan dat “die grote er vandaag niet meer uit gaat komen” op dat moment, net voordat ik wil indraaien krijg ik een mooie ram, ik hak aan en na 2 seconden lost de vis zich weer. Erg jammer, op de valreep vis vangen is altijd leuk. We zijn in no-time bij de trailerhelling en dat is dan alweer het einde van mijn eerste Gooimeer trip. Ik heb genoten van het vissen en van het goede gezelschap.

 

Richard Vervoorn